Author: Vincent Harmsen

De hormonenlobby: het Europees voorzorgsprincipe van tafel in vijf (geruisloze) stappen

Honderden interne brieven van de Europese Commissie verkregen door Reporter Radio en OneWorld bieden inkijk in een succesvolle lobbycampagne. Een lobby met een opmerkelijke doelstelling: minder bescherming voor volksgezondheid en milieu. Een reconstructie met de originele Wob-documenten bij de hand. Voor wie op 15 juni 2016 voor het eerst inschakelt klinkt het behoorlijk ferm. Europa verbiedt gevaarlijke chemicaliën die met name een groot risico zijn voor het ongeboren kind, en waarvan we de effecten inmiddels wereldwijd bij mens en dier kunnen waarnemen. “We presenteren vandaag strenge criteria voor hormoonverstorende stoffen”, aldus Commissiepresident Jean-Claude Juncker met enige trots, “iets waarmee de EU de eerste in de wereld zal zijn”. Het gaat om één van de belangrijkste stukken milieuwetgeving van de EU In Brussel is dan al lange tijd met spanning naar de regels uitgekeken. Terwijl het onderwerp in de pers weinig aandacht krijgt, weten lobbyisten en belangengroepen in de Europese hoofdstad dat het gaat om één van de belangrijke stukken Europese milieuwetgeving van het moment. De regels moeten schadelijke chemicaliën die een negatieve invloed hebben op de hormonen in …

Hierom zijn wetenschappers bezorgd over huis- tuin en keukenchemicaliën

Een relatief nieuw wetenschappelijk inzicht. Zo wordt het met regelmaat genoemd. Kennis over hormoonverstoring is de laatste jaren snel toegenomen. Illustratief zijn twee rapporten van de Wereldgezondheidsorganisatie WHO. “Ondanks dat helder is dat bepaalde chemicaliën in het milieu hormonale processen kunnen verstoren, is er enkel zwak bewijs dat de menselijke gezondheid negatief wordt beïnvloed door hormoonactieve stoffen”, schrijft de VN-organisatie in 2002. Tien jaar later, in 2012, heeft een kleine aardverschuiving plaatsgevonden: “We zien een toename van hormoongerelateerde ziekten over de hele wereld waarbij hormoonverstoorders waarschijnlijk een belangrijke rol spelen”, staat in een overzichtsrapport. “Het is een mondiale dreiging die dient te worden aangepakt.” Waarschuwingssignalen van de hormonale effecten die chemische stoffen veroorzaken zijn er al langer. Zeebioloog Cato ten Hallers was er vroeg bij toen ze in de jaren ‘90 onderzoek deed naar slakken in de Noordzee, en aan de alarmbel trok omdat ze iets wel heel opmerkelijks waarnam. “In de buurt van drukke zeevaartroutes vonden we vrouwelijke slakken met mannelijke geslachtskenmerken”, vertelt ten Hallers in een interview met OneWorld. Ze heeft het over …